Replacement content

Get macromedia Flash Player

Replacement content

Get macromedia Flash Player

Archief

2017

Maart

2016

2015

2012

Juni
November

2011

KNMI

Zet David tegenover Goliath en onze sympathie gaat onmiddellijk uit naar de kleinste. Mocht het tot een gevecht komen dan moet de kleinste winnen. Leidt het tot een discussie dan heeft de kleinste gelijk. En als Goliath onverhoopt zegeviert dan trekt David dit in de loop van de film wel weer recht. Want ons verlangen richt zich op een Happy End.

Stel Goliath is een instituut. En David een individu. Dan begint de schrijver aan een Kafkaësk script. De regisseur strikt Jan Decleir als Goliath, Het Instituut. En Waldemar Torenstra als David, de moedige ex-weerman die samen met de hyperintelligente Carice van Houten de strijd aangaat met Alomaanwezige Jan.

In het eerste half uur weten we niet waar Het Instituut voor staat. Regering? Belastingdienst? Nederlandse Spoorwegen? ANWB? Albert Heijn? Nee, het blijkt het Koninklijk Nederlands Meteorologisch Instituut.

Het KNMI. De machtige eigenaar van de weersvoorspelling die het land dag-in-dag-uit in zijn greep heeft. Stormalarm. Mistalarm. Hitte-alarm. Gladwegdekalarm. Dooialarm. Onweeralarm. Alles wordt uit de kast gehaald om de natie in het gareel te houden. Laat dat maar over aan Jan Decleir.

De ontslagen weerman Waldemar en zijn in-every-angle-a-beauty Carice weten tot het zenuwcentrum van het KNMI door te dringen. Waldemar staat op het punt om het KNMI haar alarmen te ontfutselen. Maar dan blijkt dat Carice een dubbelspel speelt. Haar ambitie om weervrouw te worden wint het van haar integriteit.

Een lang verhaal kort: in het stranddecor van wervelstorm Fuzz verslaat Waldemar heerser Jan en bedriegster Carice. Hijgend geeft individu Waldemar de essentie terug aan het verzamelde volk. Maar in plaats van een driewerf hoera is woede zijn deel. Het volk blijft geloven in de maakbaarheid van het weer. Het wil de essentie niet. En kankeren is ook een vorm van medezeggenschap.

Waldemar beseft dat heldendom niet door daad maar door omgeving wordt bepaald. En terwijl de laatste restjes Fuzz zijn blonde kuif doen wapperen, steekt Waldemar zijn hoofd in het koude zeewater om het nooit meer op te heffen.

“Ondanks alle waarschuwingen heeft de storm van gisteravond aan één persoon het leven gekost” leest Sacha in het Acht Uur Journaal, “nieuwsgierigheid bracht de man waarschijnlijk te dicht bij de metershoge golven. Het lichaam is inmiddels geborgen.” 

Reageer op dit bericht

24-08-2009