Replacement content

Get macromedia Flash Player

Replacement content

Get macromedia Flash Player

Archief

2017

Maart

2016

2015

2012

Juni
November

2011

De Deen

Mijn eerste bezoek aan Denemarken was ook mijn laatste. Zoals het ook de laatste vakantie met mijn ouders was. We schrijven 1973. Ajax had zojuist voor de derde keer de Europa Cup gewonnen. En een jaar later zou het Nederlands Elftal eeuwige roem toebedeeld krijgen, maar geen wereldtitel.

Ik herinner mij Denemarken als een lieflijk land. Dat begon in Haderslev. Daar stonden we op een camping met de Paradiso. Een bak achter de auto die uitgeklapt een tent moest voorstellen. We hadden 2 friese buurjongens. Kees en Durk. De laatste kwam ik onlangs weer tegen. Ik moest even aan hem kwijt dat hij mij toen onbedoeld een prachtig conceptueel kunstwerk cadeau had gedaan. Durk fotografeerde de zonsondergang met flitslicht.

Minder kunstzinnig, maar qua concept zeer geslaagd was Legoland. Vanuit Vejle bezochten we dit wonder van kinderbouwkunst. Probleem was, ik had nooit van Lego gehouden en de puber in mij was niet van plan om mijn ouders te pleasen door te doen alsof ik wel van die plastic steentjes hield.

Daarna stond de Paradiso in Silkeborg. We zagen de Tollundman. Een veenlijk dat grote indruk op mij maakte. Ik had nog nooit een lijk gezien. En dit exemplaar lag al bijna 2500 jaar op mij te wachten. Dat onthoud je. Daar kan geen geschiedenisles met Digibord en You Tube tegenop.

Ons hoogtepunt bereikten we in Aalborg. Daar gingen we op bezoek bij een stel dat mijn ouders een jaar eerder in Friesland hadden ontmoet. Ik geloof dat ik toen voor het eerst verliefd raakte. Zij was achter in de twintig. Getrouwd, Twee kleine kinderen. Maar blond en leuk. Ik was 16. Oudste van 4 kinderen. Op vakantie met heit en mem. Beperkt ervaren in de liefde. Blond. En verlegen. Greta had geen idee wat ze met mijn hormonen deed. En ik weet nog steeds niet wat ik met de hare deed. Niks waarschijnlijk. Maar in mijn fantasie op de terugweg vormde dat geen enkel beletsel.

Flitslicht. Tollundman. Greta. Het zijn mooie herinneringen aan Denemarken. Ik hou sinds die tijd dan ook met een zekere distantie van De Deen. Helemaal toen de broertjes Laudrup de landsaard prachtig vorm gaven met onnavolgbare dribbels. Maar die gaan we niet zien op WK2010. Althans niet van De Deen. Want Oranje gaat gewoon gehakt van hem maken. Sorry Greta. 

Reageer op dit bericht

13-06-2010