Replacement content

Get macromedia Flash Player

Replacement content

Get macromedia Flash Player

Archief

2017

Maart

2016

2015

2012

Juni
November

2011

Pindakaas

 

Mooi aan Twitter is dat je een heel scala aan verschillende meningen kunt volgen. Ik doe dat ook. En bij voorkeur onderwerpen als politiek, tv, sport, klein huiselijk leed en kunst.

De meeste meningen neem ik tot me. Met instemming. Met ontstemming. Ter inspiratie. Ter lering. Ter vermaeck. En ook tot grote ergernis.

Soms reageer ik. Soms poneer ik. Soms wil ik alleen maar zender zijn. Soms zoek ik de dialoog. En afhankelijk van de reacties ontstaat er contact. Een uitwisseling van meningen.

Als kind van de Verlichting ga ik er van uit dat deze uitwisseling is gebaseerd op het open staan voor de mening van de ander. Op redelijkheid. Op gelijkwaardige verhoudingen. Op gevoel voor humor.

Ik kan niet anders. Ik wil niet anders. Ook al weet ik dat de praktijk vaak anders is. Hashtag termen als  PVV, linksch, jood, Cohen, ElHamdaoui of pindakaas en u weet wat ik bedoel.

Pindakaas?

Jazeker, pindakaas! Blijkt ook een steen des aanstoots. Althans wanneer de briljante geest van Wim T. Schippers het heeft beroerd. Schippers dacht niet aan broodbeleg, maar aan een vloer. Heerlijk lijkt me dat. Zo’n moment waarop je een pindakaasvloer bedenkt. Ergens in 1962.

Ook mooi is dat zijn idee werkelijkheid werd. Wordt. En altijd weer kan worden. In Boymans (Rotterdam) is de vloer onlangs tijdelijk gelegd. Omdat het museum het concept in 2010 kocht. Ergens lazen we voor € 100.000,00.

Een pindakaasvloer voor een ton. Dat doet poppen dansen! Ook bij mijn twittervrienden. De reacties zullen niet veel verschillen van die uit 1962: belachelijk dat er zoveel geld voor een stevig belegde vloer wordt neergeteld.

Altijd weer die ergernis over de economische waarde van kunst. Alsof Wim T. op dat mooie moment in 1962 aan geld dacht. Tuurlijk niet. Net zo min als Lionel Messi aan zijn contract toen hij Arsenal met een wereldgoal op achterstand zette.

Kunst ontstaat op die momenten dat er geen andere belangen worden gevoeld dan de mens, zijn idee en de vorm. Later komen andere waarden, zoals  de economische. En dat is vooral handel. En geen kunst. Alhoewel...

Ooit vroeg de (toen nog) wereldberoemde kunstenaar Joseph Beuys iemand een briefje van 10 Mark. Waarde 10 Mark. Toen zette hij hierop zijn handtekening en gaf het terug. Waarde: een veelvoud van 10 Mark. Kunst? Handel?

Wat dan ook, waarden staat niet vast.  Die moet je steeds opnieuw ontdekken. Tijdens deze ontdekkingstocht is het mooi Joseph Beuys, Lionel Messi en Wim T. Schippers tegen te komen. Omdat ze iets nieuws doen met het bekende. Zodat ook wij anders kunnen denken. Anders kunnen kijken. Anders kunnen proeven.

Ik vind het soms heerlijk om ergernistweets te schrijven. Maar toch hecht ik meer waarde aan mijn lach om Wim T. bij het smeren van mijn broodje pindakaas.

 

 

 

Reageer op dit bericht

16-05-2011