Replacement content

Get macromedia Flash Player

Replacement content

Get macromedia Flash Player

Archief

2017

Maart

2016

2015

2012

Juni
November

2011

Fyrafoetsie

Zeven miljard Euro. Dat hebben we met z'n allen betaald voor Fyra. Het zo vurig gewenste kind dat kort na haar geboorte niet levensvatbaar bleek. Dat maakt boos. Niet omdat het kindje zielig is. Maar omdat haar verwekkers iets over het hoofd hebben gezien. Iets van zeven miljard Euro. Een bedrag waarvoor miljoenen gewone kindjes een beter bestaan hadden kunnen krijgen.

 

Had de Fyra zin? Snel. Sneller. Snelst. Het vooruitgangsdenken zit in de moderne mens. Het heeft ons gemaakt tot wat we nu zijn. Welvarend. Het brengt ons waar we willen komen. Overal ter wereld. Vandaar een wereldblik naar het primaire doel van Fyra: pakweg een half uurtje sneller van Amsterdam naar Brussel. Heeft dat werkelijk zin?

 

En dan de ziel van Fyra. Toegegeven, van een nauwelijks geboren kind met 1000 gebreken mogen we geen hoge verwachtingen hebben. Doch van deskundigen die met zeven miljard een trein verwekken mag je toch op z'n minst vragen waar ze in wezen mee bezig zijn. Wat wijst de parlementaire enquete straks uit? Meer met hun eigen leuter dan met het algemeen belang. Zielig in plaats van ziel.

 

De zaak. Daaraan is Fyra niet toegenomen. Nauwelijks omzet. Geen resultaat. Slechts kosten. Nu hou ik van Italië. Veel zelfs. Maar ik geef mijn geld liever uit aan een vakantie in Montescudaio dan aan inferieure treinbouwers. Ik ben geen rabiate NS-hater (Leeuwarden-Stavoren is een prima lijn), maar weet dat het nationale spoorboekje verre van betrouwbaar is. Ik interesseer me voor politiek, maar denk dat de waan van de dag meer regeert dan een visie op de toekomst. Italië. NS. Politiek. Geen chemie. Verloren zaak.

 

En nu? Leren we van deze mislukking? Ongetwijfeld. Maar als zin, ziel en zaak ook ontbreken in het antwoord, hoeven we niet lang te wachten op de volgende Fyra.

 

Reageer op dit bericht

09-06-2013