Replacement content

Get macromedia Flash Player

Replacement content

Get macromedia Flash Player

Archief

2017

Maart

2016

2015

2012

Juni
November

2011

Windrichtinggevoel (1)

Overal waar ik ga, neem ik mijn windrichtinggevoel mee. Elke ruimte waarin ik me bevind geef ik een noord-oost-zuid-west indeling. Strand. Toilet. Kantoor. Huiskamer. Voetbalveld. Bos. Keuken. Klaslokaal. Zwembad. Supermarkt. Slaapkamer. Ja, ook naar TV kijk ik er mee.

Mijn winrichtinggevoel kent geen halve richtingen. Noordwest bijvoorbeeld. Of zuidoost. Nee, in mijn windrichtingbeleving is de wereld recht. Logisch dat mijn windrichting meestal niet klopt met de werkelijkheid.

Terwijl ik voel dat ik richting Duitsland kijk, kan mijn neus richting België staan. En alhoewel ik nog nooit in een moskee heb gebeden, zou het zomaar kunnen dat ik dan het gevoel heb naar het westen te knielen. En toch... het windrichtingsgevoel geeft iets van een ruimtelijk houvast.

Ik dacht altijd dat iedereen zo’n gevoel had. Ik vond het zó gewoon dat ik er nooit iemand naar vroeg. Maar nee hoor. Bij navraag werpt men mij blikken van onbegrip toe. Gevoel van noord-zuid? Hoe bedoel je? Ik snap het niet. Nee, dat ken ik niet. Doe niet zo ingewikkeld.

Maar ingewikkeld is het niet. Voorbeeld. Als ik naar een voetbalwedstrijd op tv kijk, kijk ik altijd in oostelijke richting. In mijn beleving spelen voetballers dus altijd van noord naar zuid en van zuid naar noord. Daarentegen kijk ik in een ijsstadion altijd naar het westen. In alle theaters en concertzalen naar het podium dat op zuid ligt. En tijdens Wimbledon is het alsof ik op de zuidtribune zit en in de verte Schotland gloort.

Ben ik nou de enige die dat heeft?
 

Reageer op dit bericht

22-12-2008