Replacement content

Get macromedia Flash Player

Replacement content

Get macromedia Flash Player

Archief

2017

Maart

2016

2015

2012

Juni
November

2011

Cocon

De schrijver Thomas Lieske trekt zich anderhalf jaar terug in een Parijs’ appartement om zijn volgende roman te schrijven. Het is een mooi gegeven. Je onttrekken aan het dagelijkse bestaan om je te concentreren op iets bijzonders. Leven als een monnik voor de verdieping. Kiezen voor een cocon waaruit een vlinder... ja, toe maar.

Nou vooruit: cocon. Soms leidend tot extreme denkbeelden die ver afstaan van de grootste gemene deler. Ik bedoel: het aanpassingsvermogen waardoor mensen het met elkaar uithouden.

Extremen kunnen in de kunsten. Op voorwaarde dat het creëren belangrijker blijft dan de effecten. Dan krijgen extremen een individuele vorm waarmee iedereen kan doen wat hij wil. Genieten. Ergeren. Nadenken.

Anders wordt het wanneer extremen worden gebruikt door mensen met macht. Niet zelden brengen zij hun visie als de waarheid. En met goede marketing bestaat de kans dat hun waarheid de waarheid van velen wordt. Geloof is zo’n waarheid. Als ik de paus goed begrijp. Of mijnheer Doornbos, ex-baas van de EO.

Op basis van zijn geloof hecht Benedictus XVI meer aan een anti-semitische bisschop dan aan een homo. En weet Doornbos zeker dat de aarde in 6 x 24 uur werd geschapen. Het staat zo ver van mij af.

Ik heb geen god. Ik heb geen waarheid. En in de chaos die leven heet, zoek ik elke dag houvast in mijn talenten en mijn liefdes. Het weerhoudt me van de cocon. Het geeft me geen plek in De Geschiedenis. Maar het leeft goed. En slaapt nog beter.
 

Reageer op dit bericht

08-02-2009