Replacement content

Get macromedia Flash Player

Replacement content

Get macromedia Flash Player

Archief

2017

Maart

2016

2015

2012

Juni
November

2011

Blauw

Ik heb een paar jaar stiekem verkering met haar gehad. Als ik in haar giroblauwe ogen keek, was ik verloren. Echt knap was ze niet. Maar gewoon leuk. Ik werd vrolijk van haar. Voelde me bij haar thuis. Houden van bleek iets vanzelfsprekends. Wij zouden eeuwig samen blijven. En daarom had ik geen enkel bezwaar tegen haar avances met Jan Mulder.

Eerlijk gezegd was ik daar trots op. Want Jan is een held van mij. Kunnen voetballen. Kunnen schrijven. Kunnen op tv. Je moet het allemaal maar kunnen. En Jan kan het met dat heerlijke gevoel voor humor waarin ik een noordelijk accent herken.

Jan mag daarom alles. Met Antoine Bodar op een scooter door Rome. Met Frits en Henk op RTL. Met Remco op het podium. Met Yuri over voetbal. Met mijn blauwogige geliefde in commercials.

Maar blauw werd oranje. En Jan werd uitgezwaaid.

Lag het aan hem of oranje? Maar mijn liefde voor mijn Liefde bekoelde. En zoals zo vaak in dalrelaties: ik begon me te ergeren. Zeker nu ze trappen afdaalt met een vriendin die Anouk voor een man aanziet. Gedverdemme, wat wordt mij ex dan een irritant wijf. Hoe heb ik ooit van haar kunnen houden?

Nee, dan Anouk. Phew, wat een vrouw. Maar ja, onbereikbaar. Dus pin ik niet oranje. Maar groengeel. De Bosbank. Klinkt als Postbank.
 

Reageer op dit bericht

13-03-2009